මා හා, යා නො හැකිය ගොඩබිමකට...

ගෑනු ළමයෙක් ඉන්නව.. ඇගෙ ජීවිතේ කොතැන දි හරි වැරදිලා.. නැවත ත් හදන්නට බැරි ලෙස ම වැරදිලා, පැටලිලා.. අසරණ ඇයට නැවත ත් ඇගෙ පරණ ජීවිතය හොයාගන්නට බෑ.. ඒ මියැදී අවසන්.. ඉදිරි දිවියකු ත් ඇයට නො පෙනෙන විදිහට ඇය මංමුලා වෙලා.. මනුස්සයෙකුට, කාන්තාවකට, ඊට ත් වඩා, සියුමැලි තරුණියකට, පත් වන්නට හැකි තව ත් නරක තැනක් තියේවි ද...? එ වන් සමනළියක වැනි සියුමැලි යොවුනිය ක්, විඳින්නා වූ වේදනාව, අපේ අවබෝධයේ සහ පරිකල්පනයේ සීමාවෙන් සැතැපුම් ගණනක් ඔබින් පවතින්නක්..

ලෝකයේ රුදු නෙත් වසා

එක් පෙම්වතෙක් සිය පෙම්වතියට මෙහෙම කියනව...

“වලා තීරයෙන් එහා කොහේ ද ලෝකයක්

සොයා ඇදෙයි පැතුම් බිඟුන් අපේ ම ලෝකයක්

අපේ ම ලෝකයක්...“

ඇයි මේ දෙන්නට මේ ලෝකෙ ඉඩ මදි වෙලා ද? වෙන පතන්ට පැතුමක් නැතුව ද උන්ගෙ ම ලෝකයක් ප්‍රාර්ථනා කරන්නෙ? මොකද්ද මේ ලෝකෙ තියෙන වැරැද්ද?  ලැම්බට හිතෙනව...

වෙරළ කොනක හිඳ බලා හිඳින්නෙමි...

මළ ඉරේ එළියෙන් නැහැවුණ ත් වෙරළ තීරය තවම ත් සජීවී යි. පැය ගාණක් තිස්සෙ ලුණු වතුරෙ පෙඟිල ඇති වුණු මම මිනිසුන් ගෙ කලබලෙන් මිදිල ඈතට ඇවිදගෙන යනව. වෙරළ දිගේ දුවගෙන එන සුදු පෙණ පිඬු මගේ දෙ පය කිති කවමින් මා එක්ක හිනා වෙනව. ආපහු හැරිල බැලුවම යි මම දකින්නෙ, මගේ පිය සටහන් මා පස්සෙන් ම ඇවිත් බව. අන්තිම පිය සටහන මා දිහා ම බලා ඉන්නව, මා තව ත් අඩියක් තියන තුරු වෙන්ට ඇති. මම හිටිපියෙන් ම නැවතිල ඇස් පියාගෙන ඇහුම්කන් දෙනව...

එ නමුදු මා හා එනව ද? දේවී

පෙම් රස විඳිනට හිඳිනා පේ	වී
මා හද ගත් මියුලැසි	මිහිරාවී
දෙ සවන් මා වෙත යොමන්න	දේවී
දුක්බර තතු මට කියන්න	වේවී

මල් දුන්නෙන් වඩින ඉලන්දාරියා

මාස දෙකකට විතර කළිං පෝස්ට් එකෙං අනංග දෙවියන් ගැන පොඩි විස්තරයක් කළා නෙව. කල්ප කාලෙකට පස්සෙ මේක දකිනකොට ඒක අමතක වෙලා නං මෙතැනිං ඒක ත් බලල එන්ට. :)

ඔය අනංග සංකල්පය පෙර‘පර දෙ දිග ම සෑහෙන දුරට සමාන විදිහට දකින්ට පුළුවන්. නමුත් වෙනස්කම් සෑහෙන ප්‍රමාණයකුත් තියෙනව.

ඉන්දියානු කලාපය ආශ්‍රිත ව පවතින අනංග සංකල්පය ගැන කෙටි විස්තරයක් කළිනු ත් කළා නෙ. උක්දඬු දුන්නකින් පස් වර්ගයක මල් හී විදින අනංග හෙවත් පෙරදිග කාමදේව තමයි මේ ඉන්නෙ. සිංහලෙන් මල්සර, මින්දද, මලවි, මන්මද යන නම් වලිනු ත් මොහු හැඳින්වෙනව.

වෙන නැද්ද විදින්න අවි??

කෙල්ලෙක් සෙට් වෙන්නෙ නැතිව සෑහෙන කාලයක් ඉන්නව කියන්නෙ කොල්ලෙකුගෙ හිතට ලොකු බරක්. අනිත් උන් ඉස්සරහ  Proud to be single, Forever single වගේ පොර ටෝක් දදා හිටියත් යටි හිතෙන් උෟ නිතර ම කල්පනා කරන්න ඇයි මට විතරක් නැත්තෙ කියල යි. ඔය ළතැවීම සීමාව ඉක්මවල ගියොත් විෂාදය වගේ මානසික රෝග දක්වා ම වුණත් යන්ට පුළුවනි.

ගෞරී මගේ දෙවඟන

බැමුම මා සසර සක

නොම දනිමි කෙදින කෙසේ ඇරැඹුණිදැයි..

දනිමි එ නමුදු, ඒ ඇරැඹි එ සැණ ම

ඇරැඹු බව මා, සොයන්නට මා දෙවඟන..

 ගෞරී...

අවසන් රැයෙක - නොම හිමි ඇයට

            

            

තනිකම සමග සිරියහනට නැගෙන	විට
ගන‘ඳුර මැදින් හුරු මුහුණක් පෙනෙයි	මට
හඳුනනු නො හැකි මුත් කකියන තෙත්	නෙතට
යටිසිත කියයි කොඳුරා ඒ නුඹ	බවට

මට (?අ) හිමි සුහදිනිය

මට (?අ) හිමි සුහදිනිය,

අඳුරු සිත් නුබ ගැඹර

මඳහසින් එළිය කර

සනහසින් පුරවන්න

පහන් තරුවක් වන්න...

මන්-මද

     

   

      

මිණි නිල් නයන පැහැ'දුල් වන	රණ මොණරි
දෙ ලවන් රතින් රත පරදන	සඳ කිඳුරි
හිරිමල් ගතින් සිත රඳවා ඉඳිනු	බැරි
සිත රොන් මතින් මත් කළ මැන	මල් කුමරි

හංස ගීතය

කාරණාවට බහින්ට කළිං පොඩි කතන්දරයක් කියල දෙන්ට යි ලෑස්තිය...

ඕන්න ළමයිනේ ඉස්සර කාලෙ දඹදිව හිමාල වනයට ළඟින් තිබුණ නිෂධ නමින් හැමෝම දන්න ආශ්චර්යමත් රාජ්‍යයක්.  මේ රාජධානියෙ රජතුමා වුණේ පොඩි, එත් හොඳ බුද්ධිමත් ඇමැති මණ්ඩලයක් එක්ක දැහැමින් සෙමෙන් රාජ්‍ය පාලනය කරපු නල රජතුමා.

පාලු දැනෙන හැන්දෑවක

                        

දවසට එළිය දී උදයේ සිට දැවුණු හිරු දෙවියන් ට දැන් තද වෙහෙසකි දරුණු දාහය නිවාගන්න ට සිරුර ට දැනුණු ඈතින් පෙනෙයි සිහිලැල් මුහුද ට බසිනු

හෙට උදේ ම අවදි වී...

උදේ ම ඇහැරෙනව කියන එක සමහරුන්ට මහ ම එපා කොරපු වැඩක්. නින්දෙ වටිනාකම හරියට ම දන්නෙ තමුං කියල යි ඒ  ඇත්තො කියන්නෙ. නිදාගන්නව කියන එක ත් හරියට ම කරන එක ටිකක් ඉගෙනගන්ට ඕන සිල්පයක්. ඉලෙට්ට්‍රානික විප්ලවෙ ත් එක්ක ඒ සිල්ප ක්‍රම වැඩිදියුණු වෙලා තියෙනවය කියල ත් ආරංචි වුණා ඕං.

මෙත් බෝසතුනි

               

අව ගතිය වෙත ඇදෙන ලෝ සතුන්	මුදවන්ට
බව අඳුර දහම් අලු පතුරවා බිඳ	ලන්ට
ලොව නේක දුක් විඳින හැම සතුන්	සනහන්ට
දිව සැපය අතැ‘ර දා, හිමියනේ!	බුදු වන්ට

මඳ‍ෙව් විල වසා ඇත

                

සරසවිය ඇය ම විය දිවි සර ට දුන්	සුර‘ත
හැර නො ගිය නමුදු සිත, දුරක ගිය ලකුණු	ඇත
වෙර නොමැ‘ත බඳින්න ට තව වදන් වැල් මෙ	මත
ජරපත් ව වියපත් ය මට තිබුණු එ කව්	සිත
බඳුවදෙ‘ව් අදර මුදු වදන් වෙත	පිපාසිත
අඳුරු සිතිවිලි පිරී බර ව පණ අදින	සිත
සොඳුරු පෙම් අහර නොම ලැබ සයින් මියෙනු	ඇත
වැළඳගනු පැමිණ මා සිතෙ හි සුදු සොහොන්	කොත
හසුනි, හංසියනි, රැව් නැගු මඳෙව් විල	දිය'ත
ඇසුණේ ද? කැළැඹි රළ පෙළ වළප එ දිය	මත
දිසුණේ ද? මිය ඇදෙන කව් මසුන් ඔබේ	නෙත
නැසුණේ ය මෙසේ පෙම් රසින් සැදි සිතෙ හි	වත
හැර ගියෙන් සිතුම් වැල් බුබුළු නැගු එ	උල්පත
සිතුම් පිණි දියෙන් මා, පිරවු විල තවත්	නැත
වදන් පියුමන් විසුළ පිනවන්ට ඔබේ	සිත
හසුන් හට විවර කළ මඳෙව් විල වසා	ඇත

සියලු ම සයිබර් වැසියන් ට සුබ අලුත් අවුරුද්දක් වේවා!

පිය සෙනෙහසට

ලිපියෙ තේමාව දකින කොට ම හැම දෙනාට ම මතක් වෙන්නෙ එක ම ගීතයක්. ඔව්, පිය සෙනෙහස ගැන කවුරුත් සංවේදී කරවන, පිය සෙනෙහසෙ හි ප්‍රතිමූර්තියක් විදියට බොහොම දෙනෙක් සලකන ලස්සන ගීතයක්. නමුත්, පෝය දවසට වෙන දා වාදනය වන ටකරන් සිංදු වෙනුවට ප්‍රබුද්ධ යැයි සැලැකෙන ගායක ගායිකාවන් ගේ ආදර ගීත වාදනය කරන අවිචාරවත් ගුවන්විදුලි නාලිකා ඇති රටක වෙසෙන ඔබ ත් මේ ගීතය තත්වාකාරයෙන්, විචාරශීලී ව අසා තිබෙනවා ද?

මිරිඟුව නළියන පාර දිගේ

 Mobile එක ring වෙනව.  Screen එකේ එයාගෙ පින්තූරෙ. පුරුදු නොයිවසිලිමත්කමෙන් ම මම answer කරනව.

“Hi..  “ මම..

“Hi.. Where are you...?“

එයා ගෙ ලස්සන කටහඬ. මගේ ඇඟ හැමදාමත් වගේ අමුතු හැඟීමකින් කිළිපොලා යනව.